Boeken gelezen in 2017

Mijn Goodreads reading challenge voor dit jaar was 20 boeken lezen. Ik ben er uiteindelijk, helaas, maar aan 11 toegekomen. Een andere doelstelling, waar ik een aantal jaar geleden aan ben begonnen, is de klassiekers lezen. Een iets ruimer te interpreteren doelstelling. Deze doelstelling heb ik ondertussen ook al wat aangepast: ik wil me niet beperken tot alleen de westerse wereld. Toch heb ik op dit moment een vrij sterke focus op Amerika en waren zelfs alle boeken die ik heb gelezen Engelstalig – met als enige variatie dat ze uit Amerika, Canada, Engeland en Australië komen… Dit zijn de boeken die ik in 2017 heb gelezen.

Boeken gelezen in 2017
Boeken gelezen in 2017

Om te beginnen was 2017 een goed jaar voor de sterke vrouwelijke rol in films en series. Gal Gadot als Wonder Woman, Krysten Ritter als Jessica Jones, Emilia Clarke als Daenerys Targaryen en Elisabeth Moss als Offred behoren tot mijn favorieten. Toevallig zijn dit allemaal strip- en boekverfilmingen. En het zijn niet alleen sterke, maar vooral ook multidimensionele rollen. Wat een verademing is dat. Ik ben he-le-maal klaar met eendimensionale vrouwelijke rollen, die alleen bestaan om de mannelijke rollen te ondersteunen. And don’t even get me started about the male gaze.

[Lees meer over Laura Mulvey, Male Gaze and the Feminist Film Theory.]

Als 2017 ergens goed voor is geweest, is het wel het vrouwelijk perspectief. De kaskrakers van dit jaar? Op dit moment staan Beauty and the Beast op nummer 1 en Wonder Woman op nummer 2 (bron). Maar over films en series wilde ik het eigenlijk niet hebben.

Wat me opvalt aan de boeken die ik dit jaar heb gelezen, is dat 8 van de 11 boeken van een vrouwelijke schrijver is. En de boeken die ik de hoogste score heb toebedeeld, waren enkel boeken van vrouwelijke schrijvers. Misschien komt dit doordat ik gewoonweg relatief meer boeken van vrouwen heb gelezen. Dat kan. Maar als ik eerlijk ben, komt het er op neer dat het slechtste boek voor mij dit jaar Annihilation (2014) van Jeff Vandemeer was. En de grootste tegenvaller was In Cold Blood (1966) van Truman Capote.

In Cold Blood is een van de klassiekers die ik lang op mijn leeslijstje had staan. Dit boek is non-fictie en gaat over de moord op een gezin in Kansas anno 1959. Het wordt geroemd als het meesterwerk van Truman Capote. Helaas werden mijn hoge verwachtingen beantwoord met teleurstelling. Delen van het boek waren interessant, maar andere delen spraken me helemaal niet aan. Al met al vond ik het een warrig boek met inconsistente stijl, waar ik nooit helemaal in kwam. Het kostte me dan ook 2 maanden om het uit te krijgen!

Hoge verwachtingen had ik niet voor Annihilation. Dit boekje vond ik samen met Uncanny Stories van May Sinclair in de kringloop in een periode dat ik zin had in horrorverhalen. Het dystopische thema sprak me wel aan en ook het feit dat de vier hoofdpersonen in het boek vrouwelijke wetenschappers zijn (een antropoloog, een psycholoog, een bioloog en een opzichter) die een mysterieus gebied gaan onderzoeken, vond ik interessant. Deze vier personen hadden echter allen totaal geen diepte en ook het verhaal zelf deed niets voor me. Goddank was het een dun boekje, want het was ontzettend saai.

Gelukkig waren er ook goede boeken. Het beste boek van 2017 was Americanah (2013) van Chimamanda Ngozi Adichie. Het zal geen toeval zijn dat dit boek op Goodreads ook een zeer hoge score krijgt. Adichie schrijft over de ervaringen van een jonge vrouw uit Nigeria, die naar Amerika emigreert en later ook weer terugkeert. Ze observeert en beschrijft de cultuurverschillen tussen Nigeria en Amerika op antrolopogische wijze, waardoor het boek het niveau van een doorsnee roman overstijgt. Vrijwel alle personen met wie de hoofdpersoon in aanraking komt hebben een eigen karakter en vaak subtiele eigenaardigheden, waardoor je je goed kunt inleven. Het is gewoon een heel rijk boek en het verhaal voelt compleet.

Op nummer 2 en 3 staan boeken van de hand van Margaret Atwood, respectievelijk The Handmaid’s Tale (1985), gelezen in januari, en Alias Grace (1996), gelezen in december. Deze 2 boeken markeren het begin en het eind van dit jaar. Zowel The Handmaid’s Tale als Alias Grace zijn dit jaar verfilmd. Dat is bij Alias Grace de reden geweest om het boek te lezen, alvorens de serie te kijken. Alias Grace is fictie gebaseerd op ware gebeurtenissen en personen. In eerste instantie sprak het verhaal me eigenlijk niet heel erg aan. Grace Marks wordt in 1843 veroordeeld als medeplichtige aan een dubbele moord en vertelt jaren later haar verhaal aan een jonge dokter/psycholoog die de waarheid wil ontwaren. Tegen mijn verwachtingen werd ik toch snel door het verhaal opgeslokt.

The Handmaid’s Tale is een van de klassiekers die ik op mijn short list had staan en ik was dan ook erg verheugd om hem in de kringloop te vinden. Dit boek vervulde wél de verwachtingen. Van verwondering tot ongeloof tot afgrijzen: dit boek haalde heel wat gevoelens omhoog. Waarschijnlijk heeft dat ook te maken met de koers die Amerika vaart. Toen ik het boek las hadden Trump en Pence net het Witte Huis betrokken. Wat me vooral greep, was hoe relevant dit boek is, 30 jaar nadat het geschreven is. Hoe makkelijk de dystopie waarheid zou kunnen worden. Ik voelde in bepaalde scenes een onmacht die tot diep in mijn botten doordrong. Dit is echt een boek dat bij je blijft.

[Lees dit artikel tegen over de verfilming: The Radical Feminist Aesthetic Of “The Handmaid’s Tale” door Anne Helen Petersen, over de stijlkeuzes in de serie.]

Eigenlijk kan Margaret Atwood niets verkeerd doen in mijn ogen. Sinds ik vorig jaar The Blind Assassin heb gelezen ben ik fan. Ik ben ook zeker van plan om in 2018 meer van haar boeken te lezen. De MaddAddam-trilogie bijvoorbeeld. Ook wil ik meer boeken van Chimamanda Ngozi Adichie lezen, zoals Purple Hibiscus. En ook wil ik aan het derde boek van Donna Tartt, The Goldfinch, gaan beginnen, nadat ik dit jaar haar eerste twee boeken heb gelezen. Daarnaast hoop ik dat het nieuwe boek van JK Rowling, onder haar pseudoniem Robert Galbraith, snel uitkomt. De titel is al bekend, Lethal White, maar de verschijningsdatum helaas nog niet.

Ter inspiratie sluit ik af met een veelbelovende lijst van boeken die in 2018 uit gaan komen: 46 Books by Women of Color to Read in 2018. Dat 2018 een nóg beter boekenjaar mag worden.

2 gedachtes over “Boeken gelezen in 2017

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s